Huzuru ve g├Ân├╝l ferahl─▒─č─▒n─▒ do─čada buluyorum art─▒k... ─░nsan─▒n oldu─ču yerde hep problem var...
─░nsan insana hep yarg─▒larla yarg─▒layarak bak─▒yor, oysa bu sar─▒ ├ži├žekler ├Âyle mi, b├╝t├╝n g├╝zelli─čini sunuyor, beynimdeki sar─▒y─▒ adeta yeniden tan─▒mlarcas─▒na, ruhumdaki karanl─▒─ča g├╝ne┼č gibi do─čuyor... Ben art─▒k umudun v├╝cut bulmu┼č halini sadece do─čada g├Ârebiliyorum, onu da katledip bitirene dek insano─člu, bence hala bu d├╝nyada u─čruna ya┼čayacak g├╝zellikler var, s─▒k─▒ s─▒k─▒ tutunuyorum, ├Â─črendi─čim bildi─čim ne varsa, inand─▒─č─▒m ne varsa o hep benle benim i├žimde olacak ve benle beraber nefes alacak, i┼čte ger├žek tercih bu, bu benim ben olmam─▒ sa─člayan tek ┼čey, duru┼č...
Duru┼čuna sahip ├ž─▒k, do─čaya sahip ├ž─▒k, inand─▒klar─▒na ve insan─▒n insana bunca haks─▒zl─▒─č─▒na ra─čmen hala yar─▒n─▒na dair umuduna sahip ├ž─▒k, yar─▒n─▒na sahip ├ž─▒k...
G├╝n geldi bak d├╝n oldu, ama hala ge├ž de─čil, yar─▒nlar var, umut i┼čte tam da o yar─▒nda...
100 likes
Log in to like or comment.